30 Kasım 2011 Çarşamba

PİRİNÇ ÇUVALINDAKİ HAİN BEYAZ ve SİYAH TAŞLAR...TDK

'' siz, pirinç çuvalındaki siyah taşlardan değil, beyaz taşlardan korkun… ( TDK ) ''

siz pirinç nedir bilir misiniz?

bilirsiniz…
siz pirinç çuvalı nedir bilir misiniz?
bilirsiniz…
siz pirinç çuvalındaki taşları bilir misiniz?
ayıklanan…
ayıklanması gereken siyah ve beyaz taşları (!)


sahi bilir misiniz?


pilav yapmak maharet ister…
büyüklerimiz

iyi pilav yapabilmeyi maharet saymışlar
yuva kurmanın
aile olmanın
tarifinde…

simgesel olarak elbette

pirinç aynı cins olursa pişirmek kolay…
suyun ayarı
tuzun ayarı
yağın ayarı
ateşin ayarı
koy tencereye
birincisinde olmasa tutturursun üçüncüsünde…
marifet
karışık pirinçlerin olduğu çuvaldan alınan pirinçleri pişirmekte…


iyi pilavın içindeki taşlar ayıklanmalı…
siyah taşları
bulmak kolayda

beyaz taşları bulmak zor olmalı
ama bulmalı…

bunca yıldır yediğimiz pilavlar ehil ellerden çıktı bu ülkede
farklı yörelerden
farklı kültürlerden
farklı inanan yüreklerden
farklı insanlarımızın elinden
sofrada bazen olsa da kötü eller
maya sağlam yerden…

çuvaldan  bakkala
bakkaldan eve
evde mutfağa
mutfak dan tepsiye
siyah ve beyaz taşlardan tek tek ayıklandıktan sonra
tencereye
tencereden sofraya
sofrada tabağa
tabaktan kaşık çaldığımız pilav...

anaların
güzel anaların ellerinden yediğimiz pilavımız 
yapan öpülesi eller
karışık pirinçlerin olduğu çuvalı pişiren maharetli eller
temiz eller…

sevgi ile
gelenek ile
kültürlerimizin ortak terbiyesi ile
birliktelikleri ile ayıkladılar temizlediler o eller
çuvaldaki
pilavın içindeki
diş kıran
siyah ve beyaz taşları yüzyıllardır…

iyi esnaf
pirinç çuvalını temiz satar…
kötü esnaf
ağır bassın diye pirinç çuvalının içine
beyaz ve siyah taş katar
bu kuraldır dünyada
iyi olmasa kötü olmaz
kötü olmasa beyaz ve siyah taş pirinç çuvalındaki yerini bulmaz…

temiz pirinç çuvalının değerini
onu satan esnafın iyisini
taşı ayıklayan ellerinde maharetini
karışık pirinçlerden pilav yapan ellerin kıymetini bilmeyen...


‘’ hiç‘’
tir…


başkalarının temiz pirinç çuvalını
beyaz ve siyah taşlar ile dolduran
ağız tadı ile yenecek pilavın keyfini bozup
başkalarının dişlerini kıran
sofralarının huzurunu ve tadını kaçıran
sevgisi
geleneği
kültürü

aile bağı olmayan
olanları hazmedemeyen ve yok etmek isteyen…


‘’ piç ‘’ tir...


pirinç içindeki taş pişmez
taşı olan pilav yenmez
sofrası güzel gözükse bile bilerek pirinç çuvalının içine taş katanın
sofrası güzel gözükse bile bilerek taşlı pirinç ile pilav yapanın
pilavı boğazdan geçmez...
geçse bile yiyenin midesi hazmetmez...

çok dişler kırdı

bu gizli hain beyaz ve siyah taşlar ağızlarda
çook
karıştıkları pirinç çuvallarımız da…

kaldıysa eğer beride kalan üç beş diş

yiyenin ağzında
onlarda sabretmekten ve sıkmaktan çeneyi
neredeyse kırılmakta...

marifet
farklı pirinçler olsa da çuvalda
pilav olabilmektir sofrada…
ve pişire-bilmektir pilavı
kabında…
kıvamında…
ocakta…

birlikte yaşanıyor müdahaleye acil ihtiyacı olanlar ile bu ülkede…
akıl kaybı olanlar…
akıl kaybına kapılanlar…
kimine göre o kişidir ihtiyacı olan

yitirendir aklını…
kimine göre bu kişidir ihtiyacı olan

yitirendir aklını…

acil ihtiyacı olan veya olanlar 

birbirlerine komşular ve tanışlar…
herkes kendinin haklısı…


gelinmez ise bir araya acilen toplum olarak
akıl yolu ile…
sevgi yolu ile
aynı birlikteliğe aynı yola…

korkarım acil müdahale edilecek millet de kalmayacak ortalarda…


temiz pirinç çuvalı yerine taşlı olanı almak için
taşlı ve kötü olanı ayıklamadan pilav yapmak için
bile bile dişlerini kırdırmak için
aklını yitirmiş kişiliksiz ‘’ hiç ‘’ olmak gerek…
buna sebep olmak için ise'' piç '' olmak gerek...

‘’ hiç ‘’ in bozuktur aklı…
‘’ piç ‘’ in ise bozuk olan mayası…

aklını kullanamayan ‘’ hiç ‘’ in sonu…
olmaktır sonunda ‘’ piç ‘’ in kölesi kulu…


Tuncay D. Kalemoğlu
Kasım 30, 2011.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder